Logo Contactlensinside
ContactlensInside - Editie 4/2018

In onze eigen (myope) bubbel

Inside oogzorg


Laatst stond ik 's ochtends vroeg in een overvolle trein op weg naar mijn werk in Utrecht. Als haringen in een ton staan de gangpaden vol en zelf sta ik tegen de deur aan gedrukt. Het is warm, benauwd en muf. Ik hoor hoe een jonge man vraagt of hij even mag zitten en zie vanuit mijn ooghoek hoe iemand van een klapstoeltje op staat om plaats voor hem te maken. Verder gebeurt er niets. Iedereen is compleet gefocust op zijn of haar eigen smartphone. 

Ik zie hoe de jonge man bleek, zweterig en trillerig op het klapstoeltje gaat zitten. Niemand kijkt naar hem om, behalve ik. Ik worstel me door de drukte naar hem toe, geef hem mijn banaan en stel wat basale vragen (of hij normaal goed gezond is, of hij vanmorgen wel gegeten en gedronken heeft, waar hij uit de trein moet etc.). Ik laat hem voorovergebogen tegen me aan leunen zodat het bloed weer naar zijn hoofd kan. Tien minuten later is hij opgeknapt als hij de trein uit moet. Hij bedankt me wel 10 keer, voor iets dat in mijn ogen heel normaal is om te doen. De rest? Die stond nog steeds op zijn telefoon te kijken en heeft ons geen blik waardig gegund. 

Dit soort verhaaltjes heb ik ook wel eens in de media gelezen. Dat ergens iemand onwel werd en niemand iets deed. Mensen liepen gewoon door, of ze keken alleen maar toe zonder actie te ondernemen. Nog erger vind ik als er foto's of filmpjes worden gemaakt van de situatie, zonder vervolgens hulp te bieden. Het lijkt tegenwoordig wel meer regel dan uitzondering dat we op straat en in het OV compleet op gaan in onze eigen bubbel en ons afsluiten voor wat er om ons heen gebeurt.

Hoe is dat eigenlijk in ons vakgebied? We naderen het einde van het jaar, laten we even terugkijken op wat er allemaal is gebeurd in 2018. Oogzorg was meer dan ooit in het nieuws! Berichten over online oogmetingen, de waanzin van Eyelove, glaucoom medicatie in wimperserum en natuurlijk het grote Kassa-debacle over mijn eigen teerbeminde orthokeratologie. Eén voorstander nam het dapper op tegen een hele rits tegenstanders en zo gaat het al tijden. Als optometristen en contactlensspecialisten in vooral de eerste lijn moeten we ons één keer in de zoveel tijd verantwoorden tegenover negatieve nieuwsberichten over contactlenzen. Succesverhalen zijn immers geen nieuws. Maar we kunnen zoveel moois met lenzen! Menigeen is vrijwel afhankelijk van zijn of haar lenzen en als we in 2050 wereldwijd niet 1 miljard hoog myopen willen hebben met alle potentiële gevolgen van dien, dan zal er toch iets moeten gebeuren. Mij lijkt het voor het proces niet wenselijk dat we elkaar hierover in de krant en op tv in de spreekwoordelijke haren vliegen. Maar hoe zorgen we ervoor dat we als oogzorgprofessionals op één lijn komen over dit onderwerp en niet in onze eigen bubbel blijven zitten?

Oogartsen hebben een terechte zorg over het voorsegment zodra we het over contactlenzen hebben. Ik werk zelf lang genoeg in het ziekenhuis en heb de meest vreselijke contactlens gerelateerde complicaties allemaal wel een keer voorbij zien komen. Niet altijd is de oorzaak 100% duidelijk, echter komt er 1 ding altijd wel weer boven drijven: compliance. Schort het hieraan, stijgt je risico op complicaties. Niet alles hebben we zelf in de hand natuurlijk, uiteindelijk is het aan de klant om onze adviezen wel of niet op te volgen. Echter kunnen wij er als professionals wél voor zorgen dat we over dit onderwerp als één man sterk staan. Laten we één lijn trekken in onze voorschriften, hygiëneregels en informed consents en ons hier allemaal aan houden.

Daarnaast zie ik een groot gapend gat in de contactlenskennis bij veel professionals in de tweede lijn. Veelal weten ze niet wat er allemaal mogelijk is met contactlenzen en hoe veilig en verantwoord deze tegenwoordig gedragen kunnen worden. Als je altijd alleen maar het negatieve ziet, is het geen wonder dat je er een afkeer tegen krijgt.

Laten we voor 2019 streven naar meer symbiose tussen onze beroepsgroepen. Meer communicatie, meer kennisuitwisseling, meer zinvolle gesprekken en goede afspraken. Laten we elkaar beter op de hoogte houden over de meest recente ontwikkelingen in ons mooie vak zodat we samen deze mogelijke golf van myopie kunnen afremmen. We moeten kritisch durven blijven kijken naar de beschikbare literatuur en naar ons eigen handelen om zo tot betere protocollen te komen. Laten we zorgen voor betere regelgeving, betere informatie voor (potentiële) dragers en betere scholing voor onszelf. En laten we vooral uit onze eigen myope bubbel komen en streven naar samenwerking. Alleen zo komen we tot effectievere therapieën. 
Op naar 2019!
 

Karin Teuben

Karin Teuben voltooide in 2010 haar studie optometrie aan de Hogeschool Utrecht en is sindsdien werkzaam bij Lens Utrecht. Hier combineert ze haar passies voor (vormstabiele) contactlenzen en myopie controle. Ook neemt ze de stagebegeleiding voor haar rekening. Sinds maart 2015 versterkt ze, naast haar werk bij Lens, ook regelmatig de poli Oogheelkunde van het Sint Antonius Ziekenhuis. Ze werkte mee aan lezingen op ‘Hét congres vormstabiel’ in 2017 en het NCC 2018. Sinds september 2018 is ze voorzitter van de Commissie Contactlenzen van de OVN. Deze commissie houdt zich o.a. bezig met het opstellen van protocollen en informed consents voor het dragen van contactlenzen en het geven van scholingen. Naast haar passie voor ogen is ze een fanatiek hardloopster met een voorliefde voor ultramarathons. Het ultieme doel: Een 250km lange race op Antarctica, de koudste woestijn ter wereld. www.kr4deserts.com.

Meer van Karin Teuben
Opslaan als PDF
Reacties op dit artikel
Karin Engelen / 22 december 2018 - 22:18 uur

Helemaal met je eens Karin, en wederom het probleem zeer goed verwoord. Ook wij lossen in de tweede lijn veel problemen op die bij (het opvolgen van) goede afspraken en bestaande richtlijnen helemaal niet ontstaan hadden hoeven zijn. Het is zo belangrijk om te weten wat de mogelijkheden maar ook wat/waar de grenzen zijn.
Mocht het nodig en ook gewenst zijn natuurlijk, denken we graag met jullie mee.

Gr. Karin Engelen

Karin Teuben / 26 december 2018 - 08:58 uur

Bedankt voor je reactie Karin! Alleen met samenwerking komen we verder. Groetjes!