Logo Contactlensinside
ContactlensInside - Editie 3/2018

De contactlenspraktijk als beleving

Inside de praktijk uit


“Meneer, mogen wij van u de rekening?”, klonk het vanaf het tafeltje vlak achter ons in een nieuw hip restaurant bij mij in de stad. “Wilt u daar een leesbril bij?”, was het antwoord van deze vlotte jonge man, die ons eerder op de avond nog een volledige lezing heeft gegeven van de wijnkaart die momenteel wordt gevoerd in dit fusion restaurant waar, en ik quote deze zelfde jongeman: “smaken elkaar ontmoeten, ten dans vragen in uw mond en tot een sensationele eenwording komen, alvorens de reis in uw lichaam en geest verder af te leggen.” En dat terwijl je met je familie de kritieke fase van tante Agaath, die nu al zes weken aan de monitor en het infuus in het ziekenhuis ligt, op humane manier probeert af te ronden. “Dit wijnhuis wordt gerund door twee broers, die het hebben overgenomen van hun overleden vader”, opent de student culturele antropologie, die minimaal vier avonden in de week hier staat te serveren en te informeren. “De moeder van het gezin is nog in leven en loert zo'n beetje achter elke wijnstok om de boel in de gaten te houden. Elke kurk op de fles is door haar gezien. De wijngaard ligt in het prachtige gebied Lalande-de-Pomerol, midden in de Bordeaux streek, waar de stokken op eeuwenoude, vruchtbare kleigrond bivakkeren. Cranberry's, eucalyptus, tannines... ze rollen allemaal samen wanneer de eerste slok over uw tong gaat. Bij dat stukje struisvogel wat u straks geserveerd gaat worden, komen deze smaken volledig tot hun recht, alsof zij op de wereld zijn gebracht met als enige doel om door u geconsumeerd te mogen worden.” Onze gedachten waren allang niet meer bij Tante Agaath en haar infuus.

Het restaurant is denk ik het veertigste in zijn soort in de best wel hippe stad waar ik woon, dat zich probeert te onderscheiden door te spreken over smaaksensaties, fusion, beleving en alles wat daar nog meer bij komt kijken. De enige fusion waar ik vroeger in mijn jeugd mee te maken heb gekregen is dat mijn vader wel eens af wilde wijken en de lokale Chinees links liet liggen en linea recta doorliep naar Zorba de Griek aan de rechterkant van diezelfde winkelstraat. “Het is weer eens tijd voor iets anders”, zei hij dan, om vervolgens de babi pangang en rijst met kip van de Chinese Muur in mixed grill vorm te bestellen bij Zorba. Gelukkig zat er bij beide restaurants Heineken onder de tap.

Terug naar de eerder door de student culturele antropologie aangeboden leesbril. In verscheidene artikelen die ik de laatste tijd onder ogen krijg, lees ik dat winkelen tegenwoordig, en zeker in de toekomst, een zelfde beleving moet zijn als het eten in trendy restaurants en het drinken van latte macchiato, die door een barista is bereid, die op zijn minst één keer in zijn carrière de fieldtrip door Oscar's Haciënda in Colombia moet hebben meegemaakt. Drie seizoenen Narco's is zeker niet voldoende beleving om de latte over te brengen op de gasten van Headfirst Coffee Roasters, Bairro Alto, Barista Café, Dodici, Black & Boom of hoe die hippe koffieshops ook mogen heten. Hoe krijgen wij deze toekomstige beleving in onze contactlenspraktijk? “Wilt u een kopje koffie of thee terwijl u wacht?”, die kennen we zo langzamerhand wel en is niet meer onderscheidend. De leesmap die op het tafeltje ligt in de wachtruimte is ook een idee dat stamt uit de vorige eeuw, dus daar winnen wij de oorlog ook niet mee. Moeten wij met onze praktijk mee in het toekomstbeeld en wordt het aangeboden kopje koffie niet uit een zelfsturende machine gehaald, maar staat Antonio de wereldkampioen barista uit Milaan bij ons op de loonlijst? Verzorgt Ron Blaauw straks een lunch aan onze gasten, terwijl wij op de achtergrond een jaarlijkse contactlenscontrole uitvoeren? Voeren onze optometristen een oogmeting uit, terwijl de praktijkondersteuner in de tussentijd de “gast” zijn e-bike een APK geeft? Ik ga zo meteen maar eens even een rondje door de buurt maken. Misschien kan ik alvast wat leesbrillen bij restaurants neerleggen. Gericht op de toekomst.

Alfred Kuiper

Alfred Kuiper is een bijna 40'er met zijn VWO-diploma op zak,  die via het werken in hotels en op de lucht- haven Schiphol als assistent bij Visser ...

Meer over Alfred Kuiper
Opslaan als PDF
Reacties op dit artikel

Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.